Όταν είμαστε παιδιά, η περιέργεια μοιάζει σχεδόν ανεξάντλητη. Ρωτάμε συνεχώς «γιατί». Ο κόσμος αντιμετωπίζεται σαν ένας ατελείωτος χώρος ανακάλυψης.
Κάπου στην πορεία όμως, αυτή η στάση αρχίζει να αλλάζει. Όχι επειδή οι άνθρωποι σταματούν να ενδιαφέρονται για τον κόσμο γύρω τους, αλλά επειδή η καθημερινότητα αρχίζει να επιβραβεύει περισσότερο τη βεβαιότητα παρά την εξερεύνηση.
Το παράδοξο είναι ότι η ίδια αυτή περιέργεια βρίσκεται πίσω από σχεδόν κάθε σημαντική ανθρώπινη ανακάλυψη. Η επιστήμη προχωρά επειδή κάποιος αμφισβήτησε αυτό που όλοι θεωρούσαν δεδομένο.
Η περιέργεια δεν μεγαλώνει όταν μας δίνουν απαντήσεις
Υπάρχει μια παρεξήγηση γύρω από την περιέργεια. Συχνά τη συνδέουμε με τη γνώση, σαν να πρόκειται απλώς για την επιθυμία να μάθουμε περισσότερα. Στην πραγματικότητα, ξεκινά από την προθυμία να παραμείνουμε για λίγο μέσα στην αβεβαιότητα.
Σχεδόν κάθε δημιουργική διαδικασία βασίζεται ακριβώς στο αντίθετο από τη βεβαιότητα. Ο κεραμίστας δεν γνωρίζει με απόλυτη βεβαιότητα πώς θα εξελιχθεί κάθε αντικείμενο. Η δημιουργία είναι μια συνεχής διαπραγμάτευση με το άγνωστο.
Όταν κάποιος συμμετέχει σε μια δημιουργική εμπειρία, δεν αποκτά μόνο μια νέα δεξιότητα. Εξασκείται στο να μη γνωρίζει.
Οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι παραμένουν σχεδόν πάντα περίεργοι
Αν παρατηρήσει κανείς ανθρώπους που συνεχίζουν να δημιουργούν και να εξελίσσονται ακόμη και μετά από δεκαετίες, θα διαπιστώσει ότι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Σπάνια συμπεριφέρονται σαν να τα γνωρίζουν όλα.
Δεν αντιμετωπίζουν τη γνώση σαν έναν προορισμό που κάποια στιγμή κατακτάται. Τη βλέπουν ως μια διαδικασία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ.
Η περιέργεια είναι μεταδοτική
Υπάρχει κάτι όμορφο που συμβαίνει κάθε φορά που ένας πραγματικά περίεργος άνθρωπος μπαίνει σε έναν χώρο. Δεν αργεί να επηρεάσει και τους υπόλοιπους.
Οι δημιουργοί το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά. Γι' αυτό τα καλύτερα εργαστήρια ξεκινούν συνήθως με μια ερώτηση. Από εκείνη τη στιγμή, η εμπειρία παύει να είναι μονόλογος. Γίνεται διάλογος.
Η περιέργεια δεν αλλάζει μόνο αυτό που γνωρίζουμε. Αλλάζει αυτό που παρατηρούμε. Και όταν αλλάζει ο τρόπος που παρατηρούμε τον κόσμο, αλλάζει και ο τρόπος που ζούμε μέσα σε αυτόν.